Historia klasztornego browaru w Neuzelle (lat. nova cella) siega poczatku XV wieku. Juz w 1416 roku w odziedziczonych rejestrach czynszowych klasztoru spotyka sie adnotacje o oddawaniu przez chlopów na rzecz klasztoru 7 miar chmielu rocznie. Jest to pewny dowód warzenia piwa.
Mozna jednak smialo przypuszczac, ze mnichowie rozpoczeli warzenie piwa w momencie zalozenia klasztoru, to znaczy juz w roku 1268. Oficjalne zezwolenie mnisi z Neuzelle otrzymali dopiero w 1589 roku. W tym to roku Ksiaze Rudolf II zezwolil zakonnikom na sprzedaz piwa w okolicy.

Dzieki swojej wysokiej jakosci i dzieki trosce o zachowanie klasztornej receptury piwo z Neuzelle bylo i jest do dzis, jak niemieckie przyslowie mówi: "na ustach kazdego". Nie ma sie co dziwic. Doswiadczenie czerpane jest z wiekowej tradycji browarnictwa róznych europejskich regionów.

Mistrzowie trzymajacy piecze nad przyklasztornym browarem w Nauzelle i nad jego tajemnicami, pochodzili z najrózniejszych regionów, z Böhmen, z Saksonii, potem z Prus, a dzis z Brandenburgii.
Mozna sobie tylko wyobrazic jak wiele doswiadczen nagromadzilo sie przez wieki. Smak tych doswiadczen mozna jednak odczuc kosztujac piwa warzonego wedlug dawnych receptur

Wszyscy Ci mistrzowie browarnictwa mieli jednak, pomimo róznych narodowosci, cos wspólnego: poswiecili sie Bogu, delikatnym podniebieniom swoich wspólbraci i nadzwyczaj wysokiej jakosci warzonego przez siebie piwa. I tak nagromadzil sie w klasztornym browarze skarb, który równych sobie nie znalazl do dzis.

Sa nim oryginalne receptury piwa z Klasztornego Browaru w Neuzelle. Szczególnie bardzo ciemne, o aromacie slodu, delikatne w smaku piwo pod nazwa "Schwarzer Abt", pozyskalo sobie w ostatnich latach mocna pozycje rynkowa.

Wzrost popularnosci tego niespotykanie ciemnego piwa, takze wsród pan, zawdzieczamy z pewnoscia zachowaniu starych receptur, których dzisiejsi mistrzowie browarnictwa nie chca powierzyc nawet komputerom.

W kazdym razie "Bibulibus", mnich owiany wieloma legendami, nie pozostawil nam nic na pismie. Pozostalo po nim jedynie niefiltrowane piwo, noszace dzis jego imie, które kresli na twarzach smakoszy piwa z calego swiata wyrazny usmieszek zadowolenia i zachwytu.

Kazdemu, kto przyjezdza do Neuzelle po raz pierwszy od razu narzuca sie mysl: tu chyba sie zatrzymal czas... W cieniu klasztoru, pomiedzy klasztornym stawem a malutkim strumyczkiem miesci sie browar klasztorny. To wlasnie z tad pochodza specjaly browarnictwa znane daleko poza granicami Brandenburgii a nawet Europy.
Co sprawia, ze specjaly z Neuzelle sa tak wysmienite i znane?
Odpowiedz jest prosta. To szacunek do tradycji i surowców naturalnych oraz oczekiwania smakoszy piwa sa glównymi czynnikami stanowiacymi o warzeniu piwa w Neuzelle, nie pieniadz.

Piwo w Neuzelle jest warzone jak za czasów dziada i pradziada. Prawie cala technika pochodzi równiez z tamtych czasów. Ziarno przechowujemy w workach, w spichlerzu. Nastepnie jest ono mielone w ponad stuletnim mlynie, który napedzany przy pomocy walów i pasów bardzo delikatnie je mieli. Zmielone ziarno jest transportowane drewnianymi "rurami" do specjalnych kadzi, gdzie jest zalewane woda z klasztornego zródla i zagotowywane. W ten sposób powstaje tak zwana brzeczka.

Nastepnie w specjalnej kadzi osadowej oddzielane sa z brzeczki substancje stale czyli znane nam dobrze, zdrowe otreby. Otreby sa dodawane do naszego klasztornego chleba lub rozdzielane pomiedzy okolicznych rolników jako wysokowartosciowa karma dla zwierzat.
W nastepnej kadzi, kadzi warzelnej, dodawany jest hmiel a calosc zostaje mocno zagotowana

Nastepnie w otwartych kadziach fermentacyjnych piwo fermentuje przez jakies 7-10 dni. Proces ten poddany jest ciaglej kontroli a wszystkie dane skrupulatnie sa odnotywane kreda na zwyklych czarnych tablicach. Dopiero gdy piwo osagnie odpowiednie stadium fermentacji przelewane jest do specjalnych zbiorników magazynowych, gdzie dojrzewa jeszcze przez nastepnych 6 tygodni. W zaleznosci od gatulku piwa jest potem filtrowane lub tez i nie

Hmiel

Braugerste